Afscheid nemen

Afscheid nemen… Hoe doe je dat? Loop je weg en kijk je niet meer om? Of blijf je juist omkijken naar dat wat er was en nu niet meer is? Sta je bewust stil bij de momenten van afscheid nemen? Geef je het afscheid een plek?

Afscheid nemen en rouw zijn de achterkant van liefde.
Deze maand neem ik afscheid van een fantastische werkgever, die mij heeft geholpen mezelf te ontwikkelen, mezelf te kunnen laten zien en zelfs om mijn hart te gaan volgen. Ik ben van deze werkgever gaan houden.
Vandaag is het echte afscheid in de vorm van een borrel en diner en kan ik daadwerkelijk stil staan bij dat wat ik achter me ga laten. Ik kan bewust afscheid nemen van dierbare collega’s en het warme nest waar ik het 13 jaar lang heel fijn heb gehad.

Dat heet rouw. Ik had gisteren een rotdag. Er kwam niets uit mijn handen, woorden kwamen niet op papier, een beker melk wel over de vloer…. Nu ik stil sta bij wat er nu precies speelde, weet ik dat ik moet loslaten en dat voelt verdrietig en onwennig. Ik weet ook dat het er bij hoort.

In een bundel geluk van Merel Morre las ik:
Wil je me alsjeblieft eventjes heel stevig loslaten?

En dat is wat ik ga doen. Ik ga met heel veel liefde terugdenken aan alle mooie momenten binnen mijn werk bij de Veiligheidsregio Midden- en West-Brabant (Brandweer Midden- en West-Brabant) en ik ga afscheid nemen en rouwen om dat wat er is geweest, omdat ik er ontzettend van gehouden heb. En ik ga het loslaten.

Dank je wel…

Liefs,

Charlotte

Delen mag!