Ik weet het even niet.

Ik weet het even niet. Eén van mijn doelen voor deze week is een blog schrijven voor mijn website. Al dagen worstel ik met de gedachte dat ik eigenlijk niet weet wat ik moet schrijven en waarover. Ik heb mezelf als doel gesteld dat ik met regelmaat iets schrijf over wat me bezig houdt. Als ik dat niet doe, dan ben ik niet goed bezig, toch?

Zo schrijvende merk ik hoe streng ik voor mezelf ben en dat ik in een vicieuze cirkel terechtkom als ik deze gedachten ook echt aanneem. Ik kom namelijk alleen maar vaster te zitten in mijn gedachten dat ik niets op papier kan zetten en dat ik daarom dus niet voldoe. Daardoor sta ik stil en kom ik niet in beweging en voel ik me niet prettig.

Even echt naar binnen kijken, helpt om eens kritisch te kijken naar mijn gedachten. Zijn deze gedachten realistisch? Klopt het dat ik niet voldoe, als ik niets op papier zet? Nee, natuurlijk niet! Wat een onzin!

Het is niet erg om het even niet te weten. Voor mij is het een signaal om even te gaan zitten en de rust te vinden om er achter te komen wat er precies speelt. Tijd nemen om naar jezelf te luisteren én je gedachten tot de orde te roepen. Gedachten blijven je volgen tot je besluit ze los te laten. Ik besluit deze onrealistische gedachte los te laten.

Als je merkt dat je je laat leiden door negatieve (niet-helpende) gedachten, kun je jezelf een aantal vragen stellen: Klopt dit wel echt?, Kan ik in de toekomst kijken?, Moet dit echt?, Ben ik aan het denken/bepalen voor een ander?, Maak ik de dingen nu niet erger dan ze zijn?, Weet ik zeker dat dit zal gebeuren?, Vergeet ik de goede dingen niet?, Kan ik van mezelf verwachten, dat ik alles goed doe?, Is dit een helpende gedachte?, Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Je zult zien dat je door deze vragen te beantwoorden weer helpende gedachten ontwikkelt en stappen kunt gaan zetten. Juist deze bezinningsmomenten zijn er om weer in beweging te kunnen komen. Ik kan er zelfs een blog over schrijven ;-).

 

groetjes, Charlotte

 

Delen mag!